اخبار

هوای پاک، حق بشر است

صفحه اصلی / اخبار / اخبار صنعت / لنزهای دو کانونی در مقابل پروگرسیو: کدام یک برای چشم و تمرین شما بهتر است؟

لنزهای دو کانونی در مقابل پروگرسیو: کدام یک برای چشم و تمرین شما بهتر است؟

زنی در اواخر چهل سالگی یک منوی رستوران را در کنار دست نگه می دارد، منصرف می شود و از طرف میز می خواهد که آن را با صدای بلند بخواند. سه ماه بعد او روی یک صندلی مناسب نشسته است در حالی که یک بینایی‌شناس سؤالی می‌پرسد که ساده به نظر می‌رسد و نیست: دو کانونی یا پیشرونده؟

پاسخ صادقانه این است که هیچ یک از طراحی ها به طور جهانی بهتر نیستند. یک دو کانونی سطح تخت و یک پیشرونده مدرن با فرم آزاد همان مشکل اپتیکی، پیرچشمی را با دو نقشه بسیار متفاوت از قدرت در سراسر سطح لنز حل می کنند. یک پنجره خواندنی عریض و ثابت و خطی قابل مشاهده به کاربر می‌دهد. دیگری یک انتقال صاف و بدون خط، ظاهری بسیار جذاب‌تر، و ناحیه خواندن به‌طور قابل‌توجهی باریک‌تری به کاربر می‌دهد که بر اساس میزان دقت اندازه‌گیری و نصب لنز، زنده یا از بین می‌رود.

اینکه کدام یک برنده می شود بستگی به نسخه، قدرت افزوده، قاب، وظایف روزانه پوشنده و میزان صبر و حوصله آن پوشنده در طول دو هفته اول دارد. این راهنما از طریق اپتیک، واقعیت های برازش، شکاف هزینه، و موقعیت های عملی که در آن هر طرح به وضوح انتخاب قوی تری است، کار می کند. این از دیدگاه یک تولید کننده لنز نوشته شده است که طرح های دو کانونی و پیشرونده را در طیف گسترده ای از مواد و شاخص ها تولید می کند، بنابراین تأکید بر مواردی است که واقعاً چیزی را که کاربر هنگام استفاده از عینک می بیند تغییر می دهد.

پاسخ کوتاه: اضافه کردن قدرت، ترکیب وظایف و تحمل سازگاری تصمیم بگیرید

با نتیجه گیری شروع کنید. برای یک پیرچشمی که برای اولین بار روز را در فواصل متوسط ​​می گذراند، مانند صفحه نمایش کامپیوتر، داشبورد ماشین، قفسه سوپرمارکت، کیبورد پیانو یا میز کار، معمولاً یک لنز پروگرسیو فرم آزاد بهترین سرمایه گذاری طولانی مدت است. باندی از دید را بازیابی می کند که یک دو کانونی به سادگی نمی تواند ایجاد کند، و این کار را بدون یک خط قابل مشاهده انجام می دهد.

برای استفاده کننده ای با قدرت افزودن بالا، نیاز شدید به یک منطقه نزدیک گسترده و پایدار، نسخه سیلندر بالا، یا سابقه مستند عدم انطباق با پیشرونده ها، لنز دو کانونی مسطح اغلب بهتر است. این یک سازش یا یک گام به عقب نیست. این طراحی است که باعث می شود آن شخص خاص سریعتر ببیند.

سه متغیر در تصمیم گیری بیشتر از هر چیز دیگری است:

  • اضافه کردن قدرت. تقریباً زیر 1.75، راهروی پیشرونده راحت می ماند، شنای محیطی ملایم است و منطقه نزدیک به اندازه کافی گسترده است که بیشتر مطالعه شود. تقریباً بالای 2.25، راهرو فشرده می شود، ناحیه نزدیک باریک می شود، و نادیده گرفتن آستیگماتیسم ناخواسته در حاشیه بسیار سخت تر می شود.
  • ترکیب وظایف اگر بیش از یک سوم از روز پوشیدن در 50 سانتی‌متر تا 70 سانتی‌متر اتفاق بیفتد، یک دو کانونی نقطه کوری را دقیقاً در جایی که پوشنده باید ببیند باقی می‌گذارد. اگر تقریباً تمام کارهای نزدیک به فاصله نزدیکتر از 40 سانتی متر اتفاق بیفتد و پوشنده بپذیرد که برای خواندن به پایین نگاه کند، یک دو کانونی کاملاً کافی است.
  • تحمل سازگاری یک دو کانونی در یک تا سه روز آموخته می شود زیرا مغز فقط باید یاد بگیرد که از یک مرز بپرد. یک عینک پیشرونده معمولاً یک تا دو هفته استفاده تمام وقت طول می کشد، و عینک باید مایل باشد که به جای اینکه هر روز عصر به عینک قدیمی برگردد، عینک را روی خود نگه دارد.

قیمت، لوازم آرایشی، شکل قاب و روکش ها همه مهم هستند، اما هیچ کدام از این سه نکته را نادیده نمی گیرند. یک عینک با روکش زیبا که کاربر نمی تواند با آن سازگار شود، یک عینک شکست خورده است. یک دو کانونی ساده و صاف که پوشنده آن را دوست دارد، هر چه بازاریابی بگوید، یک موفقیت است.

لنز دو کانونی در واقع چه می کند

یک دو کانونی دو قدرت را روی یک لنز دارد. قسمت بالایی تصحیح فاصله را نگه می‌دارد و بخش کوچکی در قسمت پایینی تصحیح نزدیک را نگه می‌دارد، معمولاً با قدرت اضافه کامل در داخل آن اعمال می‌شود. این دو منطقه در یک مرز سخت به هم می رسند و این مرز هم بزرگترین قدرت طراحی و هم شهرت طولانی مدت آن را توضیح می دهد.

در لبه قطعه، چشم با یک تغییر ناگهانی در اثر منشوری مواجه می شود. این چیزی است که استفاده کنندگان آن را به عنوان پرش تصویر توصیف می کنند، و در یک بخش معمولی با بالا تخت، بسته به اندازه بخش و قدرت افزوده، پرش در محدوده 1 میلی متر تا 3 میلی متر قرار می گیرد. پرش عیب نیست. این نتیجه محاسباتی قرار گرفتن دو توان در کنار هم با یک مرز تیز است. سیستم بینایی با در نظر گرفتن خط به عنوان یک نقطه عطف ثابت و رد شدن از روی آن به سرعت سازگار می شود، به همین دلیل است که دو کانونی سریع ترین طرح پیرچشمی برای یادگیری باقی می ماند.

منطقه خواندن نیمه دیگر داستان است. از آنجایی که قطعه یک ناحیه مجزا با لبه بالایی مشخص است، دید نزدیک در داخل آن پایدار و گسترده است. یک قطعه 28 میلی‌متری با سقف مسطح، میدان نزدیکی را به وجود می‌آورد که واقعاً سخاوتمندانه است، به‌ویژه در قدرت‌های افزوده بالاتر که در آن راهروی پیشرونده به طور قابل توجهی باریک می‌شد.

اشکال بخش و آنچه که هر کدام تغییر می کند

  • صفحه تخت (بخش D). اسب کار دسته. لبه بالایی صاف پرش را قابل پیش‌بینی و کم نگه می‌دارد و این بخش در عرض‌های تقریباً 22 میلی‌متر تا 28 میلی‌متر در دسترس است. بخش‌های وسیع‌تر، میدان نزدیک گسترده‌تری را ایجاد می‌کنند. بخش های باریک تر برای دید از راه دور دورتر می مانند.
  • بالا گرد. یک بخش دایره ای جهش کمی بیشتر ایجاد می کند زیرا قسمت بالای قسمت منحنی است، اما شکل گرد در یک قاب کوچک کمتر صنعتی به نظر می رسد و با قدرت اضافه متوسط ​​به خوبی کار می کند.
  • اجرایی یا تمام عرض. خط قطعه تمام عرض لنز را اجرا می کند. دید نزدیک بسیار زیاد و کاملاً پایدار است، اما جهش در بالاترین حد خود است و عدسی به طور قابل توجهی سنگین‌تر و ضخیم‌تر در پایین است. هنوز هم کاربران وفاداری در مشاغل خواندنی دارد.
  • مخلوط شده. لبه قطعه صیقلی شده است بنابراین هیچ خطی قابل مشاهده نیست. تجارت یک منطقه انتقال نرم تر با اعوجاج بیشتر، دوره سازگاری طولانی تر و منطقه خواندن قابل استفاده کوچکتر نسبت به یک صفحه تخت با همان عرض است.

ارتفاع قطعه باعث راحتی بیشتر از آنچه اکثر مردم انتظار دارند، می شود. پایین قرار دادن قسمت بالای بخش، پوشنده را مجبور می کند برای خواندن چانه را به پایین خم کند. تنظیم بیش از حد آن، خط را به میدان فاصله می کشد و در راه رفتن و رانندگی اختلال ایجاد می کند. برای استفاده کنندگانی که می خواهند گزینه ها را با جزئیات بیشتری وزن کنند، تفاوت بین انواع بخش دو کانونی اصلی و موقعیت های مناسب آنها ارزش بررسی قبل از انتخاب فریم را دارند.

1.56 Bifocal Flat-Top Lens HMC 1.56 لنز دو کانونی تخت HMC وقتی فردی به دلیل سن توانایی تغییر طبیعی کانون چشم را از دست می دهد، برای اصلاح دید باید به ترتیب به دید دور و نزدیک نگاه کرد و اغلب ... مشاهده محصول →

کاری که یک لنز پیشرو به طور متفاوت انجام می دهد

یک لنز پیشرونده که به آن لنز وریفوکال یا چند کانونی نیز می گویند، مرز را به طور کامل حذف می کند. قدرت به تدریج از ناحیه فاصله در بالا، از طریق یک راهرو میانی در وسط، و به سمت منطقه نزدیک در پایین افزایش می یابد. از آنجا که تغییر پیوسته است، هیچ پرش تصویر و هیچ خط قابل مشاهده ای وجود ندارد. پوشنده نگاه خود را به سمت پایین تغییر می دهد و تمرکز دنبال می شود.

آنچه طرح با یک دست می دهد با دست دیگر می گیرد. راهرویی که تغییر قدرت صاف را حمل می کند باید در جایی قرار گیرد و سطح دو طرف آن باید آستیگماتیسم ناخواسته ای را که با ترکیب سه نیرو در یک سطح پیوسته به وجود می آید جذب کند. این مناطق جانبی منبع شنای محیطی، ظاهر منحنی قاب‌های مستقیم درها و لبه‌های نرم هستند که پیشروهای جدید در طول هفته اول از آن شکایت دارند.

راهرو، مناطق و نقشه قدرت

پروگرسیوهای مدرن با سطح آزاد یا دیجیتال ساخته می شوند، جایی که سطح پشتی لنز به جای انتخاب از مجموعه ای ثابت از قالب ها، نقطه به نقطه برای نسخه های فردی محاسبه می شود. این رویکرد به طراح این امکان را می دهد که منطقه فاصله را گسترش دهد، راهرو را طولانی یا کوتاه کند، و آستیگماتیسم ناخواسته را بیشتر به سمت محیطی که کمتر مورد توجه قرار می گیرد، فشار دهد.

اعداد عملی پشت انتخاب راهرو ساده هستند. یک راهروی طولانی، معمولاً 16 میلی‌متر تا 20 میلی‌متر از صلیب مناسب تا مرجع نزدیک، تغییر قدرت را به آرامی پخش می‌کند و برای یک قاب بلند و کسی که پشت میز مطالعه می‌کند مناسب است. یک راهرو کوتاه، معمولاً 12 میلی‌متر تا 14 میلی‌متر، متناسب با یک قاب مد کم عمق است، اما انتقال را فشرده می‌کند و می‌تواند ناحیه نزدیک را تنگ‌تر کند. ارتفاع مناسب، فاصله مردمک، فاصله رأس و شیب پانتوسکوپی همگی به محاسبات وارد می شوند، به همین دلیل است که یک پیشرونده فقط به اندازه اندازه گیری های انجام شده در اتاق خوب است.

چشم انداز متوسط، پیروزی آشکار است. یک کاربر می تواند یک مانیتور کامپیوتر، یک صفحه نمایش GPS، یک برچسب قیمت یا یک دست کارت را بدون اینکه سرش را برای یافتن قسمتی کج کند بخواند. برای هر کسی که روز کاری او در آن فاصله زندگی می کند، این به تنهایی معمولاً بحث را حل می کند.

1.56 Progressive Lens HMC 1.56 لنز پروگرسیو HMC لنز پروگرسیو یک لنز چند کانونی است که با عینک مطالعه سنتی و عینک مطالعه دو کانونی متفاوت است. لنز پروگرسیو خستگی ... مشاهده محصول →

دو کانونی در مقابل پیشرو: مقایسه مستقیم

جدول زیر دو طرح را در مورد عواملی که پوشندگان در ماه اول متوجه می شوند، مقایسه می کند. ورودی‌ها را به‌عنوان مقادیر معمولی به جای قوانین ثابت در نظر بگیرید، زیرا قدرت، عرض بخش، طول راهرو و مواد را اضافه کنید، همگی اعداد را جابه‌جا می‌کنند.

تفاوت‌های طراحی معمولی و تجربه پوشنده بین دو کانونی سطح تخت و پیشرونده آزاد با قدرت افزودن متوسط ​​تا زیاد.
عامل دو کانونی سطح تخت فرم آزاد مترقی چرا پوشنده متوجه می شود
عرض منطقه نزدیک پهن و پایدار، تا 28 میلی متر عرض باریک تر، با افزایش قدرت افزودن بیشتر باریک می شود زمینه های خواندن گسترده برای جلسات طولانی خواندن و قدرت افزودن بالاتر مناسب است
بینایی متوسط اساساً وجود ندارد راهروی پیوسته از دور تا نزدیک راحتی در صفحه نمایش، داشبورد و میز کار را تعیین می کند
پرش تصویر در مرز در حال حاضر، معمولاً 1 میلی متر تا 3 میلی متر هیچ کدام پرش در طی یک یا دو روز آموخته می شود، اما در ابتدا ممکن است احساس ناراحتی کند
اعوجاج محیطی پایین در خارج از بخش در مناطق جانبی وجود دارد و با افزایش قدرت رشد می کند احساس شنا و نیاز به چرخاندن سر به جای چشم ها را تحریک می کند
ظاهر خط قطعه قابل مشاهده غیر قابل تشخیص از یک لنز تک دید لوازم آرایشی دلیل اصلی امتناع استفاده کنندگان از دو کانونی است
زمان انطباق در اکثر موارد یک تا سه روز سه روز تا دو هفته، بستگی به کیفیت تناسب دارد انطباق کوتاه، فردی را که برای اولین بار می پوشد سازگار نگه می دارد
خواسته های متناسب ارتفاع و مرکز قطعه ارتفاع مناسب، فاصله مردمک، شیب، فاصله راس، عمق قاب پیشروها اندازه گیری شل را شدیدتر از دو کانونی مجازات می کنند
هزینه معمولی در خرده فروشی پایین تر بالاتر، به ویژه برای طرح های آزاد بودجه پیشنهاد را برای بسیاری از کاربران شکل می دهد
مناسب ترین پوشنده قدرت افزودن بالا، کار نزدیک سنگین، بودجه کم، شکست انطباق قبلی کار مختلط از راه دور، استفاده از صفحه نمایش، ترجیح لوازم آرایشی، اولین استفاده کننده هیچ یک از این دو طراحی برتری جهانی ندارند

یک الگو در سراسر میز خودنمایی می کند. دو کانونی بر ثبات نوری و قیمت، و پیشرونده در برد، ظاهر و دید متوسط ​​برنده است. تقریباً هر توصیه واقعی مبادله ای بین آن دو گروه از مزیت ها است که با عادات استفاده کننده سنجیده می شود.

اعداد پشت سازگاری و راحتی

انطباق عاملی است که استفاده کنندگان از آن بیشتر نگران آن هستند و همچنین عاملی است که اغلب سوء تفاهم می شود. نمودارهای زیر الگوهایی را که به طور مکرر در تجربه توزیع و در ادبیات طراحی ظاهر می شوند، خلاصه می کنند. آنها مقادیر معمولی هستند، نه تضمینی، زیرا یک پیشرونده مناسب می تواند سریعتر از یک دو کانونی ضعیف سازگار شود.

دوره سازگاری معمولی که توسط پوشندگان گزارش شده است

دو کانونی سطح تخت 1-2 روز
دو کانونی بالا گرد 2-3 روز
دو کانونی ترکیبی 5-7 روز
فرم آزاد مترقی، به خوبی نصب شده است 3-7 روز
پیشروی استاندارد 7-14 روز

راحتی در یک مجموعه کار مختلط، بر اساس هفته استفاده گزارش شده است

0 25 50 75 100 هفته 1 هفته 2 هفته 3 هفته 4 هفته 6
فرم آزاد مترقی دو کانونی سطح تخت

این دو نمودار از زوایای مختلف داستان یکسانی را روایت می کنند. دو کانونی تقریباً بلافاصله دید قابل استفاده را ارائه می دهد، زیرا مغز فقط باید یک مرز را یاد بگیرد. پیشرونده از پایین‌تر شروع می‌شود، زیرا کاربر باید عادت جدیدی را ایجاد کند که بینی را به سمت چیزی که می‌خواهد ببیند نشان دهد، و پس از خودکار شدن راهرو، از دو کانونی سبقت بگیرد.

به همین دلیل است که صبر برای افراد مترقی بسیار مهم است. شخصی که دو روز کامل به لنز می‌دهد و هر شب به یک جفت قدیمی‌تر می‌پردازد، هرگز انطباق را کامل نمی‌کند، و سپس گزارش می‌دهد که پیشرونده‌ها کار نمی‌کنند. پوشیدن تمام وقت برای هفته اول تنها موثرترین دستورالعملی است که یک متخصص توزیع می تواند ارائه دهد.

وقتی یک دو کانونی واقعاً انتخاب بهتری است

موقعیت‌های واضحی وجود دارد که توصیه یک دو کانونی یک تصمیم حرفه‌ای است، نه تصمیم بودجه.

  • اضافه کردن قدرت بالای 2.25. با افزایش قدرت، راهروی مترقی کوتاه می شود و ناحیه نزدیک به شدت باریک می شود. یک صفحه مسطح 28 میلی‌متری میدان نزدیکی را ایجاد می‌کند که استفاده از آن در تمام روز آسان‌تر است.
  • سیلندر بالا یا آنیزومتروپی قابل توجه. سطوح مترقی مخلوط شده، تفاوت بین دو چشم را در هنگام واگرایی قدرت ها تقویت می کند. یک دو کانونی هر ناحیه را از نظر نوری قابل پیش بینی نگه می دارد.
  • سنگین، پایدار در نزدیکی کار. حسابداران، خیاط‌ها، جواهرسازان، ساعت‌سازان، تصحیح‌کنندگان، و هرکسی که ساعت‌ها برگه‌های چاپ شده را می‌خواند، از یک منطقه نزدیک و پایدار و بدون شنا سود می‌برد.
  • شکست سازگاری قبلی پوشیدنی که قبلاً دو پروگرسیو را امتحان کرده و هر دو را برگردانده است، بعید است در تلاش سوم بدون تغییر فلسفه طراحی موفق شود.
  • وظایف ایمنی شغلی و نگاه سریع. در محیط‌هایی که پوشنده باید به ابزارها، گیج‌ها یا کنترل‌ها نگاهی بیندازد، پاسخ آنی یک قطعه سخت است.
  • چرخه های جایگزینی با محدودیت بودجه یک دو کانونی که هر سال بدون تردید جایگزین می شود، اغلب به استفاده کننده بهتر از یک پراگرسیو درجه یک که به مدت چهار سال کشیده می شود، خدمت می کند.

رایج ترین اشتباه با دو کانونی طراحی نیست. ارتفاع قطعه است. یک قطعه 2 میلی متری خیلی پایین، یک لنز راحت را به یک شیب ثابت چانه تبدیل می کند و کاربر به جای اندازه گیری، دو کانونی را مقصر می داند.

وقتی یک مترقی واقعاً انتخاب بهتری است

پیشرو در مجموعه ای از شرایط به همان اندازه به خوبی تعریف شده برنده می شود.

  • فاصله کاری مختلط کار اداری، آموزش، رانندگی، خرید و پخت و پز همه در فواصل متوسطی قرار دارند که در آن دو کانونی چیزی ارائه نمی دهد.
  • پیرچشمی های بار اول با قدرت اضافه کم. بین 0.75 و 1.75، راهروها به خوبی رفتار می کنند، مناطق نزدیک عریض می مانند و سازگاری معمولاً سریع است.
  • حساسیت به لوازم آرایشی شخصی که از دیدن خطی در لنز امتناع می‌کند، دو کانونی را به درستی نمی‌پوشد، و دو کانونی استفاده نشده بدتر از هر پیشرونده است.
  • نزدیک بینی همراه با پیرچشمی اولیه. یک فرد نزدیک‌بین که عینک خود را برای خواندن برمی‌دارد، اغلب به‌طور غیرعادی با افراد پیشرو سازگار می‌شود، زیرا آنها قبلاً یک منطقه باریک شفاف را در ازای راحتی می‌پذیرند.
  • طرح های شغلی و سبک زندگی. طرح‌های اختصاصی برای کار روی میز، رانندگی یا پیرچشمی‌های جوان‌تر، همان پلتفرم آزاد را به وظایف باریک‌تر گسترش می‌دهند، که با دو کانونی دو ناحیه‌ای غیرممکن است.
  • انتخاب قاب قاب‌های کم عمق مدرن با طرح‌های آزاد راهروی کوتاه بسیار بهتر از یک بخش بزرگ D مناسب هستند.
Office Occupational Lens لنز شغلی اداری یک لنز عالی برای استفاده در هنگام کار در کارهایی که نیاز به دید نزدیک و متوسط دارند. این طرح میدان دید وسیع تری دارد و وضعیت بدنی راحت تری نسبت به یک ... مشاهده محصول →

شش سناریوی پوشیدنی در دنیای واقعی

مقایسه‌های انتزاعی به سرعت مشخص می‌شوند زمانی که فرد خاصی روی صندلی می‌نشیند. این شش پروفیل بیشتر مواردی را که به پیشخوان توزیع می‌شوند پوشش می‌دهند.

مدیر دفتر 46 ساله

برق را حدود 1.00، هشت ساعت در روز به دو مانیتور و یک تلفن اضافه کنید. یک پروگرسیو آزاد با راهروی متوسط، مسافت، صفحه نمایش و کارهای کاغذی را بدون شیب سر کنترل می کند. یک دو کانونی صفحه نمایش را برای همیشه نرم می کند.

حسابدار 63 ساله

اضافه کردن قدرت 2.50، چهار ساعت دفتر کل چاپ شده. یک دو کانونی 28 میلی‌متری تخت، میدان خواندن وسیع و بی‌حرکتی را ارائه می‌دهد. یک فرد مترقی در این قدرت افزودن در مقایسه با خواندن از طریق سوراخ کلید احساس می کند.

راننده 52 ساله مسافت طولانی

به دید جاده واضح، ابزار داشبورد و پایه تلفن نیاز دارد. یک پیشرونده رانندگی محور با یک منطقه مسافت وسیع و یک راهروی جابجا شده، پاسخ قوی‌تری نسبت به پیشرونده استاندارد یا دو کانونی است.

پیرچشمی 41 ساله برای اولین بار

قدرت 0.75 را اضافه کنید، بیشتر کار با کامپیوتر، بسیار حساس به هر چیزی که روی لنز قابل مشاهده است. یک راهروی آزاد پیشرونده کوتاه با یک افزودن سبک تقریباً همیشه اولین قدم درست است و سازگاری معمولاً چند روز است.

جواهر فروش 58 ساله

در ابعاد 25 تا 35 سانتی متر با جزئیات دقیق برای ساعت ها کار می کند. یک طراحی شغلی دو کانونی با سطح مسطح یا یک طراحی شغلی اختصاصی دید نزدیک بهتر از یک پیشروی عمومی است، زیرا راهروی میانی برای این کار تلف می شود.

پوشنده 49 ساله ای که دو بار شکست خورد

دو بازده مترقی، سیلندر بالا، ترجیح قوی برای ثبات. یک دو کانونی گرد یا ترکیبی در یک ماده با شاخص متوسط، راه اندازی مجدد عملی است، با تلاش مجدد تدریجی تنها پس از یک سال دو کانونی موفق.

انتخاب مواد، شاخص و پوشش که پاسخ را تغییر می دهد

طراحی بیشتر توجه را به خود جلب می کند، اما بسته بندی مواد و پوشش اغلب تصمیم می گیرد که عینک را عینک نگه دارد یا خیر. یک پیشرو در شاخص اشتباه بسیار متفاوت از همان طرح در شاخص درست رفتار می کند.

انتخاب ضریب شکست

شاخص بالاتر ضخامت و وزن را کاهش می‌دهد، که برای قدرت‌های منهای بالا مهم است، اما همچنین عدد Abbe را کاهش می‌دهد و می‌تواند حاشیه‌های رنگی‌تر رنگی را در حاشیه ایجاد کند. در یک پیشرو، که در آن پوشنده از قبل از طریق مناطق خارج از محور نگاه می کند، این تجارت به جای یک پرش بازتابی به نازک ترین گزینه، سزاوار توجه است.

گزینه‌های ضریب شکست برای طرح‌های دو کانونی و پیشرونده، با مقادیر معمولی Abbe و نمایه‌های پوشنده که هر کدام مناسب هستند.
شاخص مواد شماره معمولی Abbe بهترین مناسب برای
1.499 رزین استاندارد CR-39 حدود 58 قدرت های کم تا متوسط، پوشیدنی های مقرون به صرفه، وضوح نوری عالی
1.56 رزین با شاخص متوسط حدود 40 رایج ترین انتخاب همه جانبه برای دو کانونی و پیشرونده
1.59 پلی کربنات حدود 30 مقاومت در برابر ضربه برای کودکان، قاب های ورزشی و ایمنی، نازک تر از 1.56
1.60 رزین با شاخص متوسط حدود 42 تعادل خوبی از نازکی و شفافیت برای قدرت های متوسط تا بالا
1.67 رزین با شاخص بالا حدود 32 قدرت های منهای بالاتر که در آن ضخامت لبه نگرانی اصلی است
1.74 رزین با شاخص فوق العاده بالا حدود 33 قدرت منهای بسیار بالا و فریم های بدون حاشیه که وزن اهمیت دارد

پوشش هایی که باعث ایجاد یا شکستن تجربه می شوند

یک پوشش سخت از خراشیدگی محافظت می کند. یک لایه چند لایه سخت یک لایه ضد انعکاس اضافه می کند که در لنزهای پیشرونده اهمیت بیشتری دارد تا در یک لنز تک دید، زیرا کاهش انعکاس باعث می شود اعوجاج محیطی توسط نور سرگردان اغراق نشود. پوشش‌های چند لایه فوق آبگریز باعث تمیز کردن آسان و آب‌گریزی می‌شوند که زمان صرف شده برای پولیش لنزها را کوتاه می‌کند و مدت زمانی را که برای استفاده از آن صرف می‌کند طولانی‌تر می‌کند.

گزینه های فتوکرومیک و بلوک آبی در بالای آن فونداسیون قرار دارند. پروگرسیو فتوکرومیک انتخابی قوی برای استفاده کننده‌ای است که در تمام طول روز بین داخل و خارج از خانه حرکت می‌کند، در حالی که یک پروگرسیو بلوک آبی برای جلسات طولانی صفحه نمایش مناسب است. هر دو در سرتاسر شاخص‌های اصلی موجود هستند و هر دو مزایای پیشرونده تمرکز مداوم را حفظ می‌کنند و در عین حال مدیریت نور را اضافه می‌کنند.

یک هشدار عملی: هرچه یک پیشرونده با شاخص بالا ضخیم‌تر شود، بررسی اینکه راهرو و منطقه نزدیک همچنان داخل قاب قرار دارند، مهم‌تر است. یک راهرو کوتاه و یک قاب به خوبی انتخاب شده همیشه یک طراحی ممتاز که به شکل اشتباه فشرده شده است را شکست می دهد.

برای متخصصان نوری و خریداران تجاری: آنچه را که قبل از انجام تعهد باید تأیید کنید

هنگامی که یک متخصص یا یک توزیع کننده یک تامین کننده برای لنزهای دو کانونی و پیشرونده انتخاب می کند، نام طرح روی جعبه تنها بخشی از ارزیابی است. بقیه در ابزار، دقت سطح و قوام خط پوشش قرار دارد.

  • قابلیت فرم آزاد و کنترل ابزار. روکش دیجیتال واقعی به طراحی اپتیکال داخلی، توسعه قالب و ماشینکاری CNC آزاد نیاز دارد. تامین کنندگانی که سطح پشتی را برون سپاری می کنند، کنترل رفتار راهرو و تکرارپذیری را از دست می دهند.
  • قدرت و تحمل منشور. نوار تحمل اعمال شده روی کره، سیلندر، محور و منشور را بخواهید و آزمایش را بر اساس استانداردهای شناخته شده لنز چشمی به جای برچسب های داخلی تأیید کنید.
  • سازگاری بخش و راهرو برای دو کانونی، تکرارپذیری ارتفاع و عرض بخش را بررسی کنید. برای پیشرونده‌ها، بررسی کنید که تلاقی مناسب و مرجع نزدیک به‌طور ثابت در سرتاسر دسته‌های تولید علامت‌گذاری شده باشند.
  • چسبندگی و دوام پوشش. در مورد تست چسبندگی، تست سایش و تعداد لایه های پوشش سوال کنید. مولتی کتی که بعد از شش ماه از کار می افتد، در بازسازی هزینه بیشتری نسبت به صرفه جویی در فاکتور دارد.
  • محدوده مواد و شاخص. عرضه‌کننده‌ای که 1.499 تا 1.74 را در هر دو شکل نیمه تمام و تمام شده پوشش می‌دهد، به یک تمرین اجازه می‌دهد تقریباً هر نسخه را بدون تقسیم سفارش بین فروشندگان حل کند.
  • صدور گواهینامه و سیستم های کیفیت. ثبت و صدور گواهینامه سیستم نشان می دهد که فرآیندهای تولید مستند و قابل ممیزی هستند، که زمانی اهمیت دارد که یک مطب به یک پاسخ قابل ردیابی برای شکایت بیمار نیاز داشته باشد.
  • سفارشی سازی و پشتیبانی OEM. گزینه های راهرو با برچسب خصوصی، اندازه های بخش سفارشی و طرح های شغلی اختصاصی تنها زمانی امکان پذیر است که سازنده مرحله طراحی را کنترل کند. برای مثالی از سازنده ای که طراحی، قالب سازی، برش، پرداخت، پوشش، بازرسی و بسته بندی را زیر یک سقف نگه می دارد، نگاه کنید به فرآیند تولید لنز نوری پشت این خطوط تولید

یک قانون ساده برای خریداران: درخواست سه کار پیش رونده یکسان و سه کار دو کانونی یکسان از یک تامین کننده، سپس آنها را به طور مستقل اندازه گیری کنید. سازگاری دسته به دسته بیشتر از هر برگه مشخصات، درباره یک کارخانه به شما می گوید.

پنج افسانه که برای مصرف کنندگان هزینه دارد

  • "پیشروها همیشه بهترین انتخاب هستند." Premium روش روکش و دقت اتصالات را توصیف می کند، نه دسته طراحی. یک دو کانونی مناسب هر روز بهتر از یک پروگرسیو با نصب بد عمل می کند.
  • دو کانونی منسوخ شده است. آنها به عنوان سریعترین طرح پیرچشمی با سازگاری و قوی ترین گزینه با قدرت افزودن بالا باقی می مانند. بسیاری از کاربران یک جفت خواندنی دو کانونی را به عنوان جفت خواندن اختصاصی در کنار یک پیشرونده نگه می دارند.
  • "اگر افراد مترقی احساس اشتباه کنند، مقصر پوشنده است." در اکثر تطبیق‌های ناموفق، ارتفاع مناسب، فاصله مردمک یا شیب قاب علت واقعی است. خطاهای اندازه گیری، نه طراحی، بیشتر شکایات را ایجاد می کنند.
  • "شاخص بالاتر همیشه به معنای دید بهتر است." شاخص بالاتر ضخامت را کاهش می دهد اما می تواند انحراف رنگی را افزایش دهد. برای توان های کم، یک شاخص کمتر اغلب اپتیک به طور واضح تمیزتری ارائه می دهد.
  • "یک جفت باید همه کارها را انجام دهد." دو جفت هدفمند، یک پیشرونده برای پوشیدن عمومی و یک طراحی دو کانونی یا شغلی برای کار متمرکز، اغلب کمتر از یک مصالحه ممتاز قیمت دارند که هرگز درست به نظر نمی‌رسد.

سوالات متداول

آیا لنزهای پیشرونده همیشه بهتر از دو کانونی هستند؟

خیر. پروگرسیوها برای کسانی که به دید متوسط ​​نیاز دارند، می‌خواهند ظاهری بدون خط داشته باشند، یا دارای قدرت افزودن کم تا متوسط ​​هستند، بهتر است. دوربین‌های دو کانونی برای قدرت‌های افزوده بالا، کار مداوم در نزدیکی کار، سیلندر بالا و استفاده‌کنندگانی که قبلاً با پیشرونده‌ها موفق نبوده‌اند، بهتر هستند.

چرا لنزهای پیشرونده در لبه ها تار می شوند؟

سطح لنز باید سه قدرت را در یک صفحه پیوسته ترکیب کند و نواحی دو طرف راهرو آستیگماتیسم ناخواسته ایجاد شده توسط آن ترکیب را حمل می کند. طرح‌های آزاد مدرن آن مناطق را بیشتر به بیرون می‌کشاند و آنها را باریک‌تر می‌کند، اما نمی‌توان آن‌ها را به طور کامل حذف کرد.

آیا پوشنده می تواند بعداً از دو کانونی به پیشرونده تغییر کند؟

بله، و اغلب آسان‌تر از اولین تلاش است، زیرا استفاده‌کننده از قبل می‌داند که دید واضح بستگی به نشان دادن چشم‌ها از طریق قسمت راست لنز دارد. یک طرح آزاد راهرو کوتاه با قدرت افزودن متوسط ​​معمولاً صاف ترین انتقال است.

کدام طرح ارزانتر است؟

تولید و خرید دو کانونی معمولاً هزینه کمتری دارد. پروگرسیوهای فرم آزاد هزینه های طراحی و سطح بالاتری را به همراه دارند، به ویژه زمانی که از اندازه گیری های فردی استفاده می شود. زمانی که بازسازی و عدم اقتباس در آن لحاظ شود، شکاف کمتر می شود.

آیا لنزهای پیشرونده با آستیگماتیسم کار می کنند؟

بله، سیلندر به طور کامل در طراحی گنجانده شده است. با این حال، سیلندر بالا همراه با قدرت افزودن بالا یکی از موقعیت‌هایی است که در آن یک دو کانونی اغلب نتیجه پایدارتری به کاربر می‌دهد و این دو گزینه مستحق یک مقایسه صادقانه هستند.

آیا می توان دو کانونی را در پلی کربنات یا با شاخص بالا ساخت؟

بله. بخش های رویه تخت و گرد در 1.499، 1.56، پلی کربنات، 1.60، 1.67 و 1.74 تولید می شوند و هر شاخص می تواند پوشش های سخت، چند لایه سخت یا پوشش های چند لایه فوق آبگریز را همراه با گزینه های فتوکرومیک و بلوک آبی داشته باشد.

انطباق چقدر باید طول بکشد تا پوشنده تسلیم شود؟

دو هفته کامل از پوشیدن مداوم در طول روز استفاده کنید. اگر پس از آن دوره، اعوجاج محیطی، سردرد یا مشکل خواندن همچنان وجود دارد، اندازه‌گیری‌های اتصال، طول راهرو و موقعیت قاب باید قبل از رها شدن طرح بررسی شوند.

سوال "دو کانونی یا پیشرونده" زمانی که پوشنده مقابل شما جدی گرفته شود، پاسخ روشنی دارد. اگر روز حول صفحه‌نمایش، داشبورد و فاصله‌های جابه‌جایی ساخته شود، یک پروگرسیو فرم آزاد قیمت بالاتری را کسب می‌کند. اگر روز حول یک میدان خواندن وسیع و قدرت افزودن بالا ساخته شود، یک دو کانونی سطح صاف قابل اعتمادترین ابزار موجود است، خط و همه چیز.

آنچه واقعاً یک جفت موفق را از یک جفت برگشتی جدا می کند، به ندرت مقوله طراحی است. این است که آیا توان افزوده با کار مطابقت دارد یا خیر، آیا ارتفاع قطعه یا ارتفاع مناسب اندازه‌گیری شده است یا خیر، و اینکه آیا به پوشنده گفته شده است که در هفته اول چه انتظاری داشته باشد. این سه مورد را به درستی دریافت کنید و هر یک از طراحی ها کار خواهد کرد. آنها را اشتباه بگیرید و هیچ طراحی ای انجام نخواهد شد.