اخبار

هوای پاک، حق بشر است

صفحه اصلی / اخبار / اخبار صنعت / چگونه بهترین طرح و متریال را برای لنز اپتیکال روزانه خود انتخاب می کنید؟

چگونه بهترین طرح و متریال را برای لنز اپتیکال روزانه خود انتخاب می کنید؟

در زمینه سلامت بینایی مدرن، تکرار فناوری نوری به طور مداوم درک افراد از وضوح بصری و راحتی پوشیدن را بازتعریف می کند. چه لنزهایی که برای فریم عینک روزانه استفاده می شوند یا لنزهای تماسی که مستقیماً با سطح چشم مطابقت دارند، هسته اصلی در تعادل بین خواص فیزیکی مواد و پارامترهای نوری است. از دیدگاه بینایی‌سنجی حرفه‌ای، درک عمیق از شاخص‌های فنی اصلی لنزهای نوری، لنزهای شیشه چشم و لنزهای تماسی نوری سنگ بنای انتخاب علمی راه‌حل تصحیح بینایی است.

اپتیک هندسی مدرن و هسته طراحی لنزهای نوری

به عنوان پایه و اساس تمام تجهیزات تصحیح بینایی، راندمان انکساری و قابلیت کنترل مسیر نور لنز نوری به طور مستقیم کیفیت تصویربرداری را تعیین می کند. در زمینه اپتیک حرفه ای، عملکرد یک لنز نه تنها به قدرت انکسار آن بستگی دارد، بلکه به طراحی هندسی و Abbe Number سطح لنز نیز بستگی دارد.

لنزهای نوری سنتی عمدتاً طراحی کروی دارند که تصویر واضحی را در ناحیه مرکزی لنز ارائه می‌دهد اما به راحتی انحرافات محیطی و اعوجاج در نواحی لبه ایجاد می‌کند. برای غلبه بر این نقص نوری، طرح‌های مدرن کروی و آزاد به طور گسترده به کار رفته‌اند. با تنظیم دقیق انحنای لبه لنز، یک کروی است لنز نوری می تواند به طور موثر پراکندگی رنگی محیطی را از بین ببرد و میدان دید را گسترده تر و واقعی تر کند. علاوه بر این، از آنجایی که عدد Abbe یک پارامتر مهم برای اندازه‌گیری درجه پراکندگی نور یک لنز است، مقدار بالاتر به معنای حاشیه‌های رنگین‌کمان‌مانند کمتر (انحراف رنگی) در لبه عدسی است که در نتیجه کیفیت بصری خالص‌تری دارد.

عدسی های عینک: خواص مواد و پارامترهای کلیدی مقایسه عدسی های شیشه چشم

برای کاربرانی که برای مدت طولانی به قاب های عینک تکیه می کنند، عملکرد فیزیکی از لنزهای شیشه ای چشم به طور مستقیم بر راحتی پوشیدن در تمام روز تأثیر می گذارد. پارامترهای کلیدی برای اندازه گیری کیفیت چنین لنزهایی عبارتند از: ضریب شکست، عدد Abbe، مقاومت در برابر ضربه (چگالی) و میزان مسدود شدن نور مضر.

در حال حاضر، جریان اصلی لنزهای شیشه ای چشم یک تکامل جامع از شیشه غیر آلی سنتی به مواد پلیمری با مولکولی بالا را تکمیل کرده‌اند. برای کمک به درک واضح و شهودی تفاوت های فنی بین مواد مختلف، مقایسه پارامترهای مواد اصلی در صنعت فعلی در زیر ذکر شده است:

نام مواد ضریب شکست ارزش آبه چگالی (g/cm3) عملکرد مقاومت در برابر ضربه محدوده دیوپتر قابل اجرا
CR-39 (رزین استاندارد) 1.50 58 1.32 عادی نزدیک بینی/دوربینی کم (کمتر یا مساوی مثبت/منهای 2.00 D)
پلی کربنات (PC) 1.59 32 1.20 بسیار زیاد (ضد انفجار) نزدیک بینی متوسط، عینک ورزشی و کودک
رزین با ضریب شکست بالا (1.67) 1.67 32 1.35 خوب نزدیک بینی متوسط تا زیاد (بعلاوه/منهای 4.00 D تا مثبت/منهای 6.00 D)
رزین با ضریب شکست فوق العاده بالا (1.74) 1.74 33 1.47 خوب نزدیک بینی بالا (بیشتر یا مساوی مثبت/منفی 6.00 D)

مقایسه داده ها در جدول نشان می دهد که مواد با ضریب شکست بالاتر می توانند بسازند لنزهای شیشه ای چشم رقیق تر تحت همان قدرت نسخه ای. این به طور موثر مشکل لبه های لنز ضخیم و فشار بر روی پل بینی را برای بیماران با نسخه های بالا حل می کند. با این حال، افزایش ضریب شکست اغلب با کاهش عدد Abbe همراه است. این امر مستلزم آن است که در پردازش نوری واقعی، پوشش‌های ضد انعکاس چند لایه پیشرفته برای جبران عبور نور اضافه شود و در نتیجه کیفیت بصری هنگام رانندگی در شب یا مواجهه با صفحه‌نمایش‌های دیجیتال تضمین شود.

فناوری لنزهای تماسی: نفوذپذیری اکسیژن و مکانیسم های حفظ رطوبت لنزهای تماسی نوری

برخلاف عینکی که جلوی چشم قرار می گیرد، لنزهای تماسی نوری مستقیماً روی لایه اشکی روی سطح قرنیه شناور شوید. این محیط پوشیدنی خاص مستلزم آن است که هسته طراحی آن نه تنها اصلاح نوری بلکه نیازهای متابولیسم فیزیولوژیکی قرنیه را نیز در نظر بگیرد. از آنجایی که قرنیه خود فاقد رگ های خونی است، بیش از 90 درصد اکسیژن مورد نیاز آن از هوا تامین می شود. بنابراین، ضریب نفوذپذیری اکسیژن (Dk) و قابلیت انتقال اکسیژن (Dk/t) لنزهای تماسی نوری شاخص های کلیدی مرتبط با سلامت چشم هستند.

از نظر علم مواد، مواد هیدروژل سنتی عمدتاً به آب موجود در لنز برای هدایت اکسیژن متکی هستند. محدودیت فیزیکی این نوع مواد این است که اگرچه افزایش محتوای آب می‌تواند قابلیت انتقال اکسیژن را افزایش دهد، اما محتوای بیش از حد آب باعث می‌شود عدسی اشک‌های طبیعی بیشتری را روی سطح چشم جذب کند که به نوبه خود خشکی چشم را تشدید می‌کند. علاوه بر این، حداکثر قابلیت انتقال اکسیژن (Dk/t) هیدروژل معمولاً فقط بین 20 تا 40 است.

برای عبور از این محدودیت فیزیکی، مواد هیدروژل سیلیکون به وجود آمدند. هیدروژل سیلیکون پلیمرهای فلوئورو سیلیکونی با نفوذپذیری اکسیژن بسیار بالا را معرفی می کند. اکسیژن می تواند مستقیماً از طریق کانال های مولکولی داخل ماده به قرنیه نفوذ کند و دیگر کاملاً به آب متکی نیست. این به طور قابل توجهی قابلیت انتقال اکسیژن را افزایش می دهد لنزهای تماسی نوری .

در زیر مقایسه ای از خصوصیات پارامترهای فیزیکی و شیمیایی دو ماده اصلی ارائه شده است:

مشخصات پارامتر لنز هیدروژل معمولی: محتوای آب حدود 50٪ - 70٪، قابلیت انتقال اکسیژن (Dk/t) حدود 20 - 35 است. به دلیل مواد نرم، راحتی پوشیدن اولیه بالا است، اما زمان پوشیدن مداوم نباید خیلی طولانی باشد، و برای افرادی که ترشح اشک کافی دارند، مناسب است.

مشخصات پارامتر لنز هیدروژل سیلیکون: محتوای آب حدود 30٪ - 45٪ است، قابلیت انتقال اکسیژن (Dk/t) می تواند به 100 - 160 برسد. مدول الاستیک آن (سفتی لنز) کمی بالاتر است، که می تواند به طور موثر شکل لنز را حفظ کند. از آنجایی که برای انتقال اکسیژن به آب متکی نیست، سایش طولانی مدت کمتر باعث خشکی چشم می شود که می تواند بهتر از متابولیسم هوازی طبیعی سلول های قرنیه محافظت کند.